yüz yıllık yalnızlık…
yüz yıllık yalnızlık…
18 Şubat 2014 12:57 tarihinde eklendi Etiketler :

yüz yıllık yalnızlık…

katolik bedduası yüklediği mektubunu

koynunda sakladı bir süre Santiago’lu Patricia

el ele dolaştığı sokakları arşınlayıp

seviştiği yataklarda ağladı

sonra bir rüzgar gibi koşup

Simon Bolivar Meydanı’na ulaştı…

Gabriel Marquez sözünü tutmuştu

işte oradaydı

ve mektubu alıp Patricia’dan

yüz yıllık yalnızlığın içine

bir günah gibi koydu…

Gabriel’in gemisi ufukta batıncaya dek

Ultima Forsan kayalığında

martılarla konuştu Santiago’lu Patricia

sonra denize doğru yürüdü ve bir daha onu gören olmadı…

mektubu aldığımda

Santiago’ya yağmur yağıyordu

İstanbul üşüyor ben ağlıyordum…

işte bu yüzdendir benim

yüz yıllık yalnızlığım…

 

Kemal GÜRLEYEN/2009

Yazar
Konu Hakkında Yorumlar

Bu Yazıya 2 Yorum Yapılmış | Neden bir yorumda sen yapmıyorsun ?

  • Kemal Gürleyen (4 Mart 2014 saat: 18:03)

    Şiirlerime güzel sitenizde yer verdiğiniz için teşekkür ediyor…sevgilerimi gönderiyorum…

  • Admin (27 Mart 2014 saat: 23:17)

    Efendim sevgiler bizden. Sitemizde duygularınıza yer vermek bizim için ayrıcalık…

Yorum Yap

Sosyal Ağlar